Guo Ming

 

 

 (เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโปรเจคบลอดเวน)

 

******

 

 

......อะฮิ

 

OTL

 

อุตส่าห์วาดทันรูปนึงแหน่ะ.... ว่าแล้วก็แปะเลยแล้วกัน

 

 

 

 

วันนี้...วันเกิดต้าเก้อค่ะ เค้ารักต้าเก้อเลยอยากอัพ....=//v//=

อยากบอกว่า..ตอนแรกคิดไม่ออกว่าจะวาดไงดี

เมื่อเช้านี้ก็เครียดมาก เวลาเองก็ลนก้นขึ้นมาเรื่อยๆ

 ธาตุมารก็เลยเข้าแทรก แอบมีความคิดที่ชั่วร้ายมากๆทำนองว่า ......ไม่มีใครรู้วันเกิดต้าเก้อซะหน่อย เปลี่ยนวันเกิดต้าเก้อดีกว่า =//3//=

 

.....

 

 

...

 

 OTL

 

รักกันจริงไม่ควรทำนะคะ...TTATT

 

แล้วพอดีนึกขึ้นมาได้ว่าที่บลอดเวนก็เข้าหน้าหนาวแล้ว สุดท้ายเลยวาดใส่เสื้อหลายๆชั้นซะเลย

สำหรับต้าเก้อที่นิยมใส่เสื้อหลายชั้นเป็นทุนเดิม หน้าหนาวคงเป็นสวรรค์สำหรับต้าเก้อเลย...

 

ที่จริงอยากวาดอีกนะคะ อยากวาดคู่กับหมิง...แต่ไม่ทันแล้ว 

คืนนี้มีหนังจะดู ถ้าวาดไปดูหนังไป ไม่ดูไม่รู้เรื่องก็วาดรูปไม่ไป อย่างใดอย่างหนึ่งเนี่ยแหล่ะ....(โฮ) TT [] TT

 

ตอนนี้้อากาศที่ไทยก็เริ่มเปลี่ยนแปลง ฝนตกบ่อยขึ้น อากาศเย็นขึ้น ใกล้เข้าหน้าหนาวแล้ว(ที่จริงเมืองไทยไม่มีหน้าหนาวซะหน่อย)

เอาเป็นว่า...รักษาสุขภาพกันด้วยนะฮะ

 

หมึกไปล่ะ รักทุกคนเลย /กอด

 

 

 

(เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโปรเจคบลอดเวน)

 

******

 

กลับมาแล้ว...........

 

"OTL

 

แบบว่า..วันนี้บังเอิญเป็นวันเกิดของหมิงล่ะ หมึกเลยมาอัพบลอค=//v//=

(บังเอิญยังไง?)

 

เพราะงั้น...สุขสันต์วันเกิด อาหมิง ฮะ...=w=

 

 

 

 

 (เหมือนไฟล์รูปจะมีปัญหาเล็กน้อย เลยมีขนาดเป็นแบบนี้...orz)

 

(สีภาพทึมมาก ไม่แน่ใจว่านี่เป็นวันเกิด วันเกิดมันต้องหวือหวา วูบวาบ แว้บๆๆ มากกว่านี้สิ! /ร้องไห้)

 

27 แล้ว... อายุเพิ่มขึ้นมาอีกปี...

 

ถึงจะเป็นวันเกิด...แต่ฟีลวันเกิดของหมิงในสายตาของหมึกก็เป็นอะไรที่ดูจะมืดมนนิดๆทีเดียว.... หรือจะไม่นิดนะ? orz

ในวันเกิด หมิงจะใช้เวลาทั้งวันไปกับการนั่งอยู่เฉยๆในโบสถ์ มองรูปปั้นพระแม่

(คาทอลิกใช่ไหม? ที่นี่เป็นคาทอลิกสินะ?)

โดยจะหิ้วช่อดอกไม้ไปด้วย จะเป็นดอกเหมย ดอกโบตั๋น ดอกอะไรก็แล้วแต่ (สั่งพิเศษเอา อาร์มบอกว่าสั่งได้?....orz)

 

แล้วหมึกก็ประสบปัญหากับการวาดดอกไม้เอามากๆ เพราะแบบที่ปริ้นท์ไปมันดูไม่ค่อยจะรู้เรื่อง!

 

OTL.....

 

แถมหมึกจำไม่ได้ด้วยว่าดอกโบตั๋นมันไซส์ไหน จำได้แค่ว่าพอบานมากๆแล้ว จะดอกใหญ่มาก (เพื่อนก็ว่างั้น เลยวาดใหญ่ไว้ก่อน แต่ดูจะใหญ่ไป... /กระอักเลือด)

 

 

.................

 

.........

 

 

ไม่รู้จะพิมพ์อะไรแล้วฮะ ไม่ได้อัพบลอคนาน ไม่มีมุกจะพิมพ์..."OTLOTLOTLOTLOTLOTLOTLOTL

 

/ว่าแล้วก็ชิ่ง

 

หนีความจริงอีกนิด

 

อาหมิงประกบข้างด้วยตัวละครปริศนา(เหมือนแฮมเบอร์เกอร์เลย ฮา)

 

เขาเป็นใครหนอ? เขามาจากไหน?

 

นอกเรื่องอีกหน่อย

อันนี้เป็นเพลงที่หมึกชอบฟังตอนที่กำลังทำอะไรก็ตามเกี่ยวกับบลอดเวน จนแทบจะเป็นOPของบลอดเวนไปแล้วสำหรับหมึก แต่ความหมายของเพลงน่ะนะ....   *ซีด

 

Gekkou - Onitsuka Chihiro

 

 

 

(เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโปรเจคบลอดเวน)

 

****

 

 

สวัสดีทุกๆท่าน วันนี้หมึกยักษ์มาเพื่ออัพข้อมูลตัวละครNPCของบลอดเวนฮะ

 

ว่าแล้วก็ขอแปะเลยนะฮะ

 

 

(อันนี้เป็นภาพร่างเส้นดินสอ) 

...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(ส่วนนี่เป็นภาพสีที่ขอให้หมึกกล้วย คุณแม่ของเทียลงให้ ขอบคุณมากนะเธอ....=w=)

 

 

 

Profile

 

ชื่อ :: เจเรมี

Name :: Jeremie

ชื่อเล่น ::  เจ

เพศ :: ชาย

อายุ :: 7-9 ปี

เกิด :: ถือวันไวท์เดย์เป็นวันเกิด

ส่วนสูง ::  95-100 cm

น้ำหนัก :: 22-25 kg

สีตา :: สีเขียว

สีผม :: สีทอง

สัญชาติ :: ??

เชื้อชาติ :: ??
(ไม่รู้สัญชาติและเชื้อชาติที่แท้จริง แต่ถือเอาว่าเป็นสัญชาติ/เชื้อชาติบลอดเวน)

ศาสนา :: คริสต์ (คาทอลิก)

อาชีพ :: -

สิ่งที่ชอบ :: คุณพ่อจอห์น , คนในเมือง , การที่มีคนมาพูดคุยกับตนเอง , การวาดรูป , รอยยิ้ม

สิ่งที่ไม่ชอบ :: คนที่เป็นทุกข์

สีที่ชอบ :: ขาว

สีที่ไม่ชอบ :: ไม่มี

อาหารที่ชอบ :: ทานได้ทุกอย่าง แต่จะชอบผลไม้รสหวานเป็นพิเศษ และจะยิ่งชอบมากเวลาที่มีคนมาทานด้วย

อาหารที่ไม่ชอบ :: ไม่มี

*ความฝัน/เป้าหมายในชีวิต :: การได้ ‘พูด’ คำว่า ‘ขอบคุณ’ กับบาทหลวงจอห์นที่เป็นคนเลี้ยงดูตนเองมา

*ความสามารถพิเศษ :: อาจเพราะเป็นใบ้ จึงมีประสาทการมองเห็นและการได้กลิ่นดีมาก

*งานอดิเรก/ทำยามว่าง :: วาดรูป , ทบทวนเรื่องที่คุณพ่อจอห์นสอน , อ่านพระคัมภีร์

ตำหนิ :: ไม่มี

นิสัย :: เป็นเด็กใสซื่อ และหัวช้า เขาต้องใช้เวลาในการทำความเข้าใจในเรื่องง่ายๆค่อนข้างนาน และระหว่างที่ยังไม่เข้าใจ เขาก็มักจะยิ้มกลบเกลื่อนไปก่อนเสมอ ชอบที่จะยิ้มให้คนอื่นและจะดีใจมากถ้าอีกฝ่ายยิ้มตอบกลับมา

อดีต/ประวัติ :: เจเรมีถูกนำมาทิ้งไว้ที่หน้าโบสถ์ของเมืองบลอดเวนในวันไวท์เดย์ คุณพ่อจอห์นซึ่งเป็นบาทหลวงประจำโบสถ์ได้มาพบและเก็บเจเรมีมาเลี้ยง ก่อนจะพบว่าเจเรมีนั้นเป็นใบ้ แต่ถึงอย่างนั้นคุณพ่อจอห์นก็เลี้ยงดูเจเรมีมาด้วยความรักราวกับเจเรมีเป็นลูกชายแท้ๆของตนเอง และเจเรมีก็ได้อาศัยอยู่ที่โบสถ์แห่งนี้

ทุกๆวันเค้าจะใช้เวลาไปกับการช่วยคุณพ่อจอห์นทำความสะอาดโบสถ์ และไปเก็บดอกไม้มาวางประดับป้ายหลุมศพที่ตนเห็นว่าไม่มีใครมาเยี่ยม เวลานอกเหนือจากนั้นก็จะเป็นเวลาที่เจเรมีใช้ในการเรียนหนังสือและอ่านพระคัมภีร์กับคุณพ่อจอห์น หรือไม่ก็นั่งเล่นกับวาเลนไทน์

เจเรมีนั้นจะรับจ้างทำงานพิเศษ(ง่ายๆที่คนหัวไม่ดีอย่างเขาจะทำได้)เพื่อเก็บเงินไว้เป็นทุน เผื่อว่าวันข้างหน้าเขาจะใช้มันทำให้ความฝันของตนเองเป็นจริง

ข้อมูลเพิ่มเติ่ม :

-         สนิทกับครอบครัวโดโนวานโดยเฉพาะกับวาเลนไทน์ที่เคยมารับศีลจุ่มที่โบสถ์ตอนที่เจเรมีอายุราวๆ 4 ขวบ

-         เนื่องจากเป็นใบ้ เจเรมีจึงไปไหนมาไหนพร้อมกับสมุดเล่มใหญ่และดินสอเสมอ เพื่อที่จะใช้สื่อสารกับคนอื่น

-         แต่บางทีก็จะนั่งวาดรูปเล่นลงในสมุดเล่มนั้น

-         ตอนนี้รับจ๊อบช่วยโนเอลส่งนมและทำงานจิปาถะในฟาร์มของลุงออตโต้ และยินดีรับการจ้างงานจากชาวเมืองคนอื่นๆ

 

 

 

******

 

เย้ แปะเสร็จล่ะ...=A=

 

ที่จริงตอนแรกที่ออกแบบเจเรมีออกมาได้ หมึกตั้งใจจะไม่ใช้...orz

เพราะตอนนั้นมันประจวบเหมาะกับช่วงที่บลอดเวนเปิดรับสมาชิกใหม่ ทุกๆคนก็ดูจะยุ่งๆ คิดว่ามาเพิ่มNPCตอนนี้มันจะวุ่นวายไหมหว่า?

 

แต่ด้วยเสียงสวรรค์จากคนที่นั่งอยู่ข้างๆในห้องเรียน

(เป็นการเปิดเผยไปในตัวว่านั่งออกแบบเจเรมีในห้องเรียน.....OTL เด็กดีอย่าเอาอย่างนะ= =")

 

และคนที่นั่งข้างๆก็คือ หมีมะ แม่ของโนเอลและวาเลนไทน์ นั่นเอง

ชีบอกว่า น่ารักดี เอาไปลงซะ

 

 

.......

 

 

....

 

 

..

 

 

อือ...เข้าใจล่ะ......

 

 

สุดท้ายก็เลย....

 

/เหม่อมองไปไกลและพึมพำว่า "นี่สินะที่เขาเรียกว่า The point of no return"

 

 

 

สุดท้ายนี่ก็ขอขอบคุณมะที่ทำให้ฉันเข็นเจเรมีออกมา

ขอบคุณเฟอร์ที่ช่วยลงสีเจเรมีให้

และขอบคุณพี่ๆในสไกป์ที่ให้คาแรคเตอร์ของเจเรมีผ่าน และได้เข้ามาเป็นNPCของเมืองนี้นะฮะ

ขอบคุณมากๆฮะ

 

 

 

หมึกยักษ์

 

ป.ล.อาจมีมาเพิ่มเติมอะไรในภายหลัง เนื่องจากตอนนี้หมึกก็นึกไม่ออกว่าตัวเองตกหล่นอะไรไปหรือเปล่า? OTL

 

 

 

 

(เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโปรเจคบลอดเวน)

 

****

 

*มาอีดิทเพิ่มฮะ เชิญเลื่อนลงไปดูด้านล่างได้เลย

 

 

วันนี้มาอัพแบบสั้นๆ เรื่องรายละเอียดตอนงานวัดฮะ

 

เนื่องจากอีเวนท์นี้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการรับสมัครตัวละครเพิ่ม และหมึกก็รู้สึกว่าหมิงชักจะเข้าใกล้แก่นแท้ของการเป็นฮิคิโคโมริมากไปเสียแล้ว จึงอยากให้เขาออกมาจากบ้านบ้าง....orz

 

ตัวละครของหมึก

[BT] - GuoMing

 

ในวันงาน หมิงจะไม่ได้ไปร่วมงานตรงส่วนที่เขาออกร้านขายของกันนะฮะ (คาดว่ามุมนั้นจะมีคนเยอะเกินกว่าหมิงจะกล้าไป....orz)

 

แต่ถึงหมิงจะไม่ได้ไปแถวย่านการค้า แต่ตอนมืดๆหน่อยของวันงานวันที่ 3  หลังจากที่เขาเริ่มจุดพลุไปสักพักแล้ว หมิงก็จะออกมาดูพลุอยู่แป๊ปนึงนะฮะ ประมาณ 5 นาที 10 นาที (แป๊ปนึงจริงๆ ออกเหมือนไม่ออกเลย....)

 

และเท่าที่คิดเอาไว้ หมิงก็คงจะไปยืนดูพลุอยู่แถวๆริมหาดซึ่งเป็นสถานที่ที่ใช้จุดพลุ แต่ก็คงยืนห่างออกมาจากฝูงชน(หรือกลุ่มคน??)  เอาเป็นว่ายืนปลีกวิเวกห่างออกมาจากคนอื่นพอสมควรน่ะฮะ แบบที่คนอื่นไม่น่าจะสังเกตเห็น

 

(จริงจังมาก เป็นการออกมาจากบ้านที่ไม่ต่างไปจากไม่ออกเท่าไรเลยอ่ะ...OTL)

 

และหลังจากที่อยู่ดูพลุ(แค่เดี๋ยวเดียว= =") หมิงก็จะกลับบ้าน...

 

........

 

....

 

พร้อมใครคนหนึ่ง!!!

 

แต่เป็นใครนั้น เราจะยังไม่บอก เก็บไว้เพื่อเพิ่มความตื่นเต้นเ้ร้าใจ บทเฉลยจะมาเมื่อไร ไม่มีใครรู้(จะเฉลยหรือเปล่า เจ้าของบลอคก็ยังไม่รู้เลย....."""OTL)

 

แท้จริงแล้วคนที่กลับบ้านพร้อมหมิงนั้นเป็นตัวละครลับ ต้องเล่นครบหนึ่งปีก่อนถึงจะมีการปลดล็อกตัวละคร และจะสามารถเลือกใช้ตัวละครตัวนี้ได้ในการเข้าเล่นครั้งถัดไป

 

....

 

..กลายเป็นเกมส์ไปเฉยเลย......orz

 

ยิ่งพิมพ์ยิ่งนอกเรื่อง

 

เอาเป็นว่าหมึกก็ขอให้คนที่มาสมัครเป็นสมาชิกใหม่ทุกคนโชคดี

 

คนที่ผ่านการสอบข้อเขียนแล้วและบุคคลภายนอกที่อยากมีส่วนร่วมก็ขอให้สนุกกับกิจกกรรมนี้นะฮะ

 

 

 

 

 

ป.ล.ภาพหมิงยูคาตะยังไม่เสร็จเลยอ่ะซินซิน คงมาอัพเพิ่มทีหลังนะฮะ <<< มาแล้วๆ

ป.ล.2 แต่ตามเหตุการณ์จริง หมิงใส่ชุดแบบปกตินะฮะ เสื้อเชิ้ต กางเกงขายาวสีดำ

ป.ล.3ตรงไหนพิมพ์ไม่รู้เรื่อง หรือสงสัยอะไรสามารถทิ้งคำถามไว้ได้นะฮะ เพราะตอนนี้คุยโทรศัพท์อยู่ เริ่มพิมพ์ไม่รู้เรื่องแล้ว....OTL

 

 

 

 *อีดิท*

 

มาเพิ่มรูปหมิงแล้ว...

 

 

หมิงใส่ยูคาตะสีดำนะ แต่ไม่กล้าลงเงาเข้ม เดี๋ยวภาพสกปรก...orz

 

มีอีกรูปๆ

 

 

ฮ่าๆๆ อันนี้วาดขึ้นมาโดยอ้างอิงเหตุการณ์สมมุติ "ถ้าหมิงมาเดินในงานวัด"

ไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกว่าหมิงที่ไม่ชอบที่ที่มีคนเยอะจะต้องพกพัดมา แล้วก็กางพัดปิดจมูกไว้อย่างงี้แน่ๆเลย

 

...

 

มันดูให้ความรู้สึกเหมือนมีกลิ่นไม่ดีอะไรสักอย่างเลยแฮะ.....OTL

(และคาดว่านั่นน่าจะเป็นกลิ่นขนมที่มาจากแผงของเจค)

 

ที่จริงแล้วยังมีรูปที่อยากวาดอีกเยอะมาก ไม่ว่าจะเป็นรูปหมิงคู่กับต้าเก้อ (อันนี้นึกออกเลยว่าอยากวาดเป็นแบบไหน แต่วาดเท่าไรก็ไม่ถูกใจซะที  TTATT) แล้วก็มีหมิงกับฟง ที่จริงก็อยากวาดหมิงกับวาเลนไทน์ด้วยนะ แล้วก็มีคนอื่นอีก .......ละเอาไว้ให้ไปเดากัน (ฮา)

(หนึ่งในนั้นคือคนที่หมิงกลับบ้านด้วย)

 

 มันมีที่อยากวาดเยอะมากๆ แต่ไม่รู้ทำไม หมึกเผลอไปอัพสกิลความง่อยของตัวเอง ช่วงนี้เริ่มวาดรูปไม่ได้ดัีงใจอีกแล้ว /ร้องไห้

 

ช่วงนี้ไปโรงเรียนก็อยากให้มีคนไปรับไปส่ง

 

การบ้าน งานบ้าบอก็อยากให้มีคนทำให้

 

รูปก็อยากให้มีคนวาดมาเซ่น (เลวจังอันนี้... = =)

 

เวลากินข้าวก็อยากให้มีคนมาป้อน

 

บลาๆๆๆๆๆๆ

 

 

....

..

 

 

....

 

..อึก

 

.....นี่มันสกิล(คน)ง่อยนี่นา.......orz

 

อา...อะไรกันเนี่ย...อะไรกันเนี่ย

 

...

 

เอาเป็นว่า หมึกง่อยๆตัวนี้ก็ขอตัวลาก่อนนะฮะ

 

ป.ล.ที่เท่าไรก็ไม่รู้ เฟอร์ จะเอาไงกับลูกสาวเธอดี??

 

 

 

 

(เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโปรเจคบลอดเวน)

 

****

 

*คำเตือน เอนทรี่นี้คนอัพเมามาก อ่านไม่รู้เรื่องโปรดอย่าว่ากัน....OTL

 

 

มาอัพแล้ว คิกๆๆ

 

พอได้ลองดองมันไว้ซักอาทิตย์ก็ค้นพบเสน่ห์ของการดอง

 

...OTL

 

 

.......พอได้ลองดองแล้วมันขุดไม่ขึ้นจริงๆนะเนี่ย มันให้อารมณ์ เอาวะ ไหนก็ดองมาซักพักแล้ว ดองต่ออีกนิดจะเป็นอะไร..... โอว...มันช่างน่ากลัวเหลือเกิน... *สั่น

 

เอาเป็นว่า...แปะเลยแล้วกัน

 

แทคจาก พี่ทราย

 

****

 

Tag OC (แทคแฉ)

 

 

ชื่อ: หมึกยักษ์ ….=w=

บลอค (หลัก/รอง แปะให้หมด) : http://tako-ika.exteen.com (บลอคหลักที่ทิ้งให้หมึกกล้วยเป็นคนอัพมานานมากแล้ว หวังว่าจะได้กลับไปอัพบ้างเร็วๆนี้ ...ว่าแต่จะอัพอะไรดีล่ะ?...orz)

                                                           http://bt-guoming.exteen.com

 

ตัวละครบลอดเวนในฮาเร็มของตัวเอง: เสี่ยวหมิง ต้าเก้อ อาซือ ฯลฯ

มาร่วมบลอดเวนได้อย่างไร: โดนหมึก(อีกคน)กับหมีล่อลวงมา

Your Blodwen Original Character

ก่อนอื่นแนะนำตัวเล็กๆน้อยๆหน่อยนะ

ชื่อ: 郭明   (Guo Ming – กั๊วะหมิง)

อายุ: 26 (จะ 27 แล้ว เดือน 9 นี่แหล่ะ)

อาชีพ: อดีตนักเปียโน (...orz)

ตัวละครนี้ท่านได้แต่ใดมา:

ได้มาจากไหนดีล่ะ?? ตอนที่หมึกกล้วยเล่าเรื่องนี้ให้ฟัง แล้วก็พูดกึ่งๆชวน คาแรคเตอร์ของหมิงก็โผล่มาเลย แต่ก็ไม่ได้ละเอียดอะไรนัก  มาเป็น อดีตนักเปียโนที่ประสบอุบัติเหตุ แล้วมาพักรักษาตัวที่บลอดเวน อะไรทำนองนี้?? แล้วเพราะเป็นคาแรคเตอร์ที่โผล่มาทันทีที่ได้ยินเรื่องโปรเจคนี้ และหมึกก็ค่อนข้างเป็นพวกที่ปลื้มตัวละครโซนเอเชีย ที่จริงตอนแรกลังเลว่าเอาอะไรดีระหว่างจีนกับญี่ปุ่น แต่พอดีตอนนั้นบ้าการ์ตูนจีน เรื่องหงสาฯอยู่ ก็เลยเลือกคนจีน ส่วนเรื่องทรงผม...ไม่รู้สินะ ทำไมถึงเป็นหนุ่มผมยาวก็ไม่รู้...orz

นักเปียโน...สาเหตุที่ให้เป็นอาชีพนี้คงเป็นเพราะหมึกปลื้มเปียโนมากๆ อยากเรียน อยากเล่น แต่ดันไม่มีโอกาสได้เรียน...orz *ร้องไห้งอแง ...แต่ถึงงั้นก็เหอะ อาหมิงกลับเป็นนักเปียโนที่ตอนนี้ไม่สามารถเล่นเปียโนได้ซะนี่......

....หมึกจะเล่นไปเรื่อยๆล่ะกัน ซักสิบปีมือน่าจะหาย...OTL

ที่มาของสิ่งต่อไปนี้/อะไรที่ทำให้คุณถึงตัดสินใจให้ตัวละครคุณออกมาเป็นแบบนี้

สีผม/สีตา: สีดำ! ไม่รู้อะไรดลใจทำให้หมึกเป็นพวกยึดติดทำนอง คนเอเชียก็ต้องผมดำตาดำ!

เพศ:ชาย = =”

นิสัย:

พูดน้อย ต่อยไม่หนัก(ฮา) ชอบคนพูดน้อยนะ ไม่ต้องนั่งคิดว่าพูดอะไรออกไปถึงจะดี(แย่จริงๆเรา) อาจเป็นเพราะหมึกชอบตัวละครที่ให้อารมณ์ประมาณ เว้นระยะห่างออกมาจากคนอื่นก้าวนึง ก็ได้ ถึงได้ให้อาหมิงมีนิสัยแบบนี้ แต่ระยะห่างที่ว่านั่นก็มีความห่วงหาให้กันนะ ถ้าชอบหรือรักแล้วก็จะให้ความสำคัญมากๆ แต่ก็กลัวว่าถ้ายุ่มย่ามมากไปจะทำให้อีกฝ่ายรำคาญ ระยะห่างที่ว่าอาจมีเพื่อการนี้ด้วยก็ได้??(ฮา)

สรุปได้ว่าเป็นพวกมีความสับสนในการแสดงออกทางความรู้สึก?? *ทรุด

แรงบันดาลใจ? ต้นแบบ? ที่สร้างตัวละครตัวนี้?

ไม่มีเลย =w= ฮ่าๆๆ

แรงบันดาลใจก็คงเป็นสเป๊กของหมึกล่ะมั้งฮะ??

มีรูปออกแบบรูปแรกสุด (หรือที่เก่าที่สุด) ของตัวละครตัวนี้รึเปล่า ถ้าไม่มี มีรูปตัวละครตอนที่ช่วงเอ๊าะๆรึเปล่า แปะรูปซะ (ฮี่)

รูปแรกสุดก็คือรูปที่อัพที่โปรไฟล์นั่นแหล่ะฮะ....

 

นี่ตอนประมาณ 6-7 ขวบ เป็นตอนที่ยังไว้ผมสั้นอยู่

 

ตัวละครของคุณมีญาติพี่น้องมั้ย:

 เยอะมาก ก็คนจีนนี่นะ....OTL

ตอนนี้อยากเปลี่ยนอะไรในตัวละครของคุณรึเปล่า:

…?? คิดว่าไม่มีนะฮะ แต่ถ้าเป็นไปได้ อาจจะอยากให้เขาฮิคิน้อยลงหน่อย แต่งยากชะมัด(ฮา)

 

สุดท้ายนี้ อยากฝากอะไรถึงกวิณ (ก๊ากกกก)

ในส่วนของหมิง….ตัวเนื้อเรื่องจริงๆ หมิงยังไม่เคยคุยกับกวิณเลย(ฮา) แต่ถ้าเป็นในสไกป์ ก็คงเป็นคำว่า “...ขอโทษครับ….” (ฮา) 

ส่วนหมึก...หวิณขอลาเต้เย็นที่นึงงงงงง

 

ชื่อ: 郭护 (Guo Hu – กั๊วะฮู๋)

อายุ:28 (ปีนี้ 29)

อาชีพ:ฟรีแลนช์ (รับทำงานฝีมือ พวกงานแกะสลักจากไม้)

ตัวละครนี้ท่านได้แต่ใดมา:

ตอนแรกก็อยากให้อาหมิงมีพี่ชาย แต่ในขณะเดียวกันก็อยากให้หมิงเป็นลูกคนเดียวด้วย สุดท้ายเลยออกมาเป็นลูกพี่ลูกน้องที่อายุมากกว่า ฉะนี้แล....

ส่วนเรื่องของหน้าตา เพราะอยากได้คนตาเล็ก จมูกโด่ง แล้วพอลองวาดออกมาก็ เอ...เข้าท่า มันเลยมาเป็นแบบนี้=_,=  ส่วนเรื่องนิสัย จริงๆแล้วหมึกชอบความสัมพันธ์แบบ [เธอสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด] ม้ากมาก ชอบเวลาที่แสดงออกแบบ ขอแค่เธอดีใจก็พอ ไม่ว่าจะอะไร ฉันก็จะทำให้  เพราะงั้นเลยออกมาเป็นแบบนี้ไง(ฮา)

*ถอนหายใจยาวๆ


ที่มาของสิ่งต่อไปนี้/อะไรที่ทำให้คุณถึงตัดสินใจให้ตัวละครคุณออกมาเป็นแบบนี้

สีผม/สีตา: น้ำตาล ตอนแรกก็ลองลงดำ แต่ดูแล้วไม่ค่อยเหมาะ สีน้ำตาลดีกว่า คงเพราะให้ฟีลอบอุ่นแบบผืนดินล่ะมั้ง??

เพศ:ชาย  ก็อยากให้เขามีพี่ชายอ่ะ=3=

นิสัย:

เป็นคนสนุกๆ ชิวๆ ยิ้มอยู่ตลอดเวลา แล้วก็เป็นพี่ชายที่แสนจะอบอุ่นใจดี(คิดว่างั้นนะ?) แต่เพราะเขายังไม่ค่อยมีบท เลยยังไม่เผยนิสัยอีกหลายๆอย่างออกมาให้เห็น ก็คงเก็บงำกันต่อไป=w=

แรงบันดาลใจ? ต้นแบบ? ที่สร้างตัวละครตัวนี้?

ก็เพราะอยากได้พี่ชายให้อาหมิงไง เอาแบบตัวใหญ่ๆตาหยีๆ =_,= ตัวใหญ่ บ่ากว้าง ดูพึ่งพาได้ =w=  ไม่มีต้นแบบอะไรทั้งนั้น มีเพียงความอยาก!


มีรูปออกแบบรูปแรกสุด (หรือที่เก่าที่สุด) ของตัวละครตัวนี้รึเปล่า ถ้าไม่มี มีรูปตัวละครตอนที่ช่วงเอ๊าะๆรึเปล่า แปะรูปซะ (ฮี่)

 

นี่คือต้าเก้อตอนอายุประมาณ 15-16 ปีช่วงขึ้นมัธยมปลาย(ทรงผมไม่เปลี่ยนเลยนี่นา....orz)

ตัวละครของคุณมีญาติพี่น้องมั้ย:

  มีสิ!

ตอนนี้อยากเปลี่ยนอะไรในตัวละครของคุณรึเปล่า:

ไม่มีนะ พอใจที่เขาเป็นคนแบบนี้แหล่ะ (ฮา)

 

สุดท้ายนี้ อยากฝากอะไรถึงกวิณ (ก๊ากกกก)

ยังจะฝากอีกเรอะ!!!?

จากต้าเก้อแล้วกัน   : ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ ผมของคุณดูมีเสน่ห์จัง *ยิ้ม

 

(ทุกๆท่านอาจจะงง ว่าทำไมมีอาซือด้วย แล้วมีอาซือมา ทำไมไม่มีอาซิน...เหตุก็เพราะ หลังจากนี้ไป อาซือจะมีบทบาทโดดเด่นกว่าอาซินนั่นเอง! ว่าแล้วก็รอกันไป เพราะเวลานั้นยังมาไม่ถึง... *ทรุด)

 

ชื่อ: 郭思  (Guo Si – กั๊วะซือ)

อายุ:15

อาชีพ:นักเรียน (ม.4)

ตัวละครนี้ท่านได้แต่ใดมา:

คราวนี้อยากให้หมิงมีญาติที่อายุน้อยๆบ้าง มีแต่พี่เดี๋ยวเบื่อแย่ แล้วก็คิดว่าให้เขามาคนเดียวคงเหงา เลยเอาเป็นแฝด ชอบแฝดมากๆเลย เพราะคิดว่าเวลาเขาทำอะไรหรือพูดอะไรที่เหมือนกันแล้วก็พร้อมกันเนี่ย มันดูน่ารักดี

แล้วก็..ไอ้ท่าทางซื่อๆเนี่ย มันคงจะแลแล้วน่าเอ็นดู? นั่นก็เลยเป็นเหตุให้ลักษณะท่าทางของอาซือเลยออกมาเป็นแบบนี้ อีกอย่างคงเป็นเพราะอย่างให้ดูตรงข้ามกับอาซินที่ดูร่าเริงมากๆด้วย ส่วนเรื่องทรงผม อยากได้ผมหน้าม้าด้วย ปกติหมึกไม่มีตัวละครที่ไว้หน้าม้าเลย เพราะงั้นผมของอาซือเลยกลายมาเป็นทรงนี้จนได้ คิกคัก....

…..

อ้อ...

...

จริงๆแล้วอาซือไม่ได้เป็นอย่างที่ทุกคนคิดหรอก....orz

ที่มาของสิ่งต่อไปนี้/อะไรที่ทำให้คุณถึงตัดสินใจให้ตัวละครคุณออกมาเป็นแบบนี้

สีผม/สีตา:น้ำตาล ก็เป็นพี่น้องกับต้าเก้อนี่นา....

เพศ:ชาย

นิสัย:

บอกได้คำเดียวว่า แท้จริงแล้วเขาเป็นหมาป่าห่มหนังแกะ!

แรงบันดาลใจ? ต้นแบบ? ที่สร้างตัวละครตัวนี้?

ก็พอมีพี่แล้วอยากได้น้อง ความอยากเนี่ยแหล่ะคือแรงบันดาลใจอันสูงสุด(ฮา)


มีรูปออกแบบรูปแรกสุด (หรือที่เก่าที่สุด) ของตัวละครตัวนี้รึเปล่า ถ้าไม่มี มีรูปตัวละครตอนที่ช่วงเอ๊าะๆรึเปล่า แปะรูปซะ (ฮี่)

เขาก็เด็กอยู่แล้วนะ ยังจะให้เด็กไปกว่านี้อีกหรอ??

...

เอาก็เอา...

 

ย้วยเชียว....orz

นี่คืออาซือตอนขวบนึง! วัยที่ยังใส่ผ้ากันน้ำลาย

อวบจริงๆ....

 

ตัวละครของคุณมีญาติพี่น้องมั้ย:

 มี มี๊ มี…

ตอนนี้อยากเปลี่ยนอะไรในตัวละครของคุณรึเปล่า:

 ไม่เปลี่ยนล่ะ อย่างงี้แหล่ะ แค่มาเป็นเด็กผู้ชาย เฟอร์รารี่ก็หลงรักแล้ว(ฮา)

สุดท้ายนี้ อยากฝากอะไรถึงกวิณ (ก๊ากกกก)

อาซือ : สวัสดีครับ ยินดีที่ได้รู้จัก ถ้ายังไงก็ฝากหมิงหมิงด้วยนะครับ พี่ชาย *ยิ้มซื่อๆ

 

 

****

 

 ส่วนนี่เป็นผลกระทบจากแทค (เนื่องจากเป็นภาพร่าง เส้นเลยบางมาก ใครอยากมองให้ออกว่ามันเป็นภาพอะไรก็จ้องหน่อยนะ...OTL)

 

 

ต้าเก้อ เสี่ยวหมิง และอาซือ(ตอนอายุประมาณ 6 เดือน)

ต้าเก้อเป้นคนที่คอยดูแลอาซินกับอาซือแทนพ่อแม่ที่ยุ่งแสนยุ่ง ส่วนเสี่ยวหมิงเองก็ดีใจ เพราะรู้สึกเหมือนอาซินกับอาซือก็เป็นน้องแท้ๆของตัวเอง ก็เลยมักจะช่วยต้าเก้อดูแลสองคนนี้

(โดนทักว่าเหมือนภาพพ่อแม่ลูกเลย...*ทรุดลงไปนอนราบกับพื้น)

 

นี่เป็นภาพที่วาดก่อนภาพข้างบน ในภาพจะมีทั้งอาซินและอาซือ (อาซินคือที่ต้าเก้ออุ้ม ส่วนที่เสี่ยวหมิงอุ้มคืออาซือ) ตอนแรกตั้งใจจะไม่อัพรูปนี้ แต่มีประกาศิตจากคนนั่งข้างๆ เลยเอามาอัพด้วย...orz

 

ส่วนสาเหตุน่ะหรือ??

 

...

 

 

ซูมภาพ กรุณามองอาซือที่กำลังน้ำลายย้อย....(มองยากหน่อยเพราะเป็นภาพร่าง)

มะเขาชอบ บอกว่าดูเยิ้มดี ..เลยให้อัพด้วย..... 

 

OTL

 

...

 

โอเคเอนทรี่นี้ใกล้จบล่ะ เหลืออีกไม่กี่รูป

 

อันนี้เป็นรูปที่วาดเล่น ตัวละครอีกตัวในรูปมันไม่มีบท เลยตั้งใจจะไม่อัพ แต่มันก็มีเหตุให้อัพ

 

ว่าแล้วก็แปะ...

(จะเห็นว่าภาพมันบางส่วนก็ชัด บางส่วนก็อ่อนจนแทบไม่เห็นเส้น นั่นเป็นเพราะรูปนี้ยังตัดไม่เสร็จ = =")

 

ว่าแล้วก็ขอเล่า ถึงเหตุที่เอารูปนี้มาอัพ เพราะมันฮา(ค่อนข้างมากในความรู้สึกของหมึก)

 

คือ...ตอนที่หมึกวาดรูปนี้ เพื่อนที่นั่งอยู่ใกล้ๆ และรู้จักบลอดเวนเนี่ย เขาก็ถามขึ้นมาว่า

"นี่ใครหรอ?"

โอเค คำถามมันก็ไม่มีอะไรแปลก หน้ามันไม่คุ้นเลยถาม เข้าใจๆ

แต่หมึกไม่รู้ทำไม มีนิสัยชอบให้เดาก่อนตอบ เลยให้เพื่อนลองทายดูว่าเขาน่าจะเป็นใคร โดยมีคำใบ้ว่า "เขาคือต้นเหตุของอุบัติเหตุ!"

 ตอนที่ใบ้คำนี้ไป เฟอร์กับมะและไอซ์ก็ตอบมาทำนองว่า "คนขับรถ"

ฟังดูสมเหตุสมผล..

ส่วนเพื่อนคนที่ถามน่ะหรอ?

...

 

เขาทายกลับมา ด้วยน้ำเสียงที่ไม่มั่นใจ ประมาณว่าน่าจะมีเครื่องหมายปรัศนีย์ต่อท้ายประโยคเน้นย้ำความคาดเดานั่น

 

"แฟนหมิง?"

 

...

 

 

แฟนหมิง...

 

 

 

แฟนหมิง!!?

 

 

 

ขอบคุณ ขอบคุณจริงๆ เธอใช้อะไรในการเอาคำใบ้ไปประมวลแล้วได้ผลออกมาเป็นแบบนี้

 

ตอนนั้น หมึกงี้อยู่ในอารมณ์แบบ ขำดีไหม? มันตลกนะ? ตลกมากๆด้วย...orz

ตอนนั้นหมึกเลยหัวเราะก่อนจะกุมขมับตัวเอง...

 

....แฟนหมิง....

 

เหนื่อยเลย....

 

และด้วยความเหนื่อย ขอแปะรูปสุดท้ายเลยแล้วกัน เป็นรูปที่เพิ่งวา่ดวันนี้สดๆร้อนๆ เป็นเส้นร่างเหมือนกัน (ไม่ตัดเส้นรูปไหนทั้งนั้นเพื่อความเท่าเทียม)

แต่ขอบอกว่าภาพนี้...จางมากๆ

 

 

 

 

 

ปฏิบัติการณ์ค้นฟ้าคว้าดาว......orz

 

ภาพนี้ที่เอามาอัพ เพราะตอนร่างไปได้สักพัก ก็พบว่า

 

(มาดูกันที่หน้าของเขา)

....

 

...หมิงดูเด็กลงมาก...ประหนึ่งเพิ่งสิบปลายๆขึ้นยี่สิบก็มิปาน

 

orz

 

ช่วงหลังยิ่งวาด หมิงยิ่งดูเด็กลง ตอนแรกก็หลอกตัวเองว่าึคิดมากไป แต่วันนี้โดนมะทักมา....

 

...orz

 

หมึกจะพยายามขุดอายุหมิงกลับมานะ *โฮ TTATT

 

 

 

ป.ล. เมามาก พิมพ์ตรงไหนผิดไป หรือย่อหน้าประหลาดแค่ไหน จะตามมาแก้ทีหลังนะฮะ....

 

 

 

 (เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโปรเจคบลอดเวน)

 

******

 

 

นี่เป็นการอัพบลอคเฉลิมฉลองการเปิดเทอมมมมม!!!!

 

 

..............

 

 

......

 

..

 

 

 

ซะที่ไหน...? OTL

 

การเปิดเทอมไม่ใช่เรื่องน่าเฉลิมฉลองซะหน่อย มันเป็นเรื่องน่าสยดสยองต่างหากล่ะ

ที่น่าฉลองมันควรเป็นอะไรที่คล้ายๆอันนี้ แต่ตัด สระ เ ทิ้งไป.........

 

เฮ้ออออออ /เริ่มต้นเทอมใหม่ด้วยเสียงถอนหายใจลากยาว

 

...เปิดมาวันแรกก็ไม่อยากไปโรงเรียนแล้ว *งอแง

เพราะงั้น วันนี้หมึกเลยหนีความจริง วาดรูปเล่นมารูปหนึ่ง เพื่อมาทำตัวอัพเลวรับเปิดเทอมเนี่ยแหล่ะ! =_,=

 

 

 

 

นั่งวาดภาพนี้ด้วยสีตอนประมาณสองคาบสุดท้าย....orz

หนีความจริงสุดๆ

 

อยากจะสารภาพว่าความจริงแล้วหมึกชอบวาดรูปด้วยสินะ มันสนุกดี

 

แล้วก็ไม่รู้ทำไม...รู้สึกว่าหมิงเหมาะกับสีแดงนะ ทั้งๆที่หมิงเกลียดสีแดงแท้ๆ....

 

....เพราะเป็นคนจีนหรอ?....

 

orz

 

 

 

ที่จริงตอนแรกก็ตั้งใจจะอัพเลวแค่รูปเดียว แต่หมึกนั้นใจกว้างราวสี่คาบสมุทร(คำนี้คุ้นๆเหมือนเคยใช้แล้ว??)

ด้วยความที่ มีหมึก เอ๊ย! คนๆหนึ่ง ใครไม่รู้ เขาสั่งอยากให้หมึกอัพอันนี้ด้วย หมึกก็เลยอัพ เอาใจเจ้าตัวที่เป็น ต้าเก้อเสี่ยวหมิงfc

 

และสิ่งนั้นก็คือ...

 

 

 

 

 

 

 

 

มาเป็นเส้นดินสอแปะสกรีนทับ ทำงานลวกจริงตู.....OTL

(/status ข้อเสื่อม+หลังเดาะ)

 

วาดอะไรลงไปนะคนเรา??

 

เปิดเทอมแล้ว.....

 

มัวทำอะไรอยู่นะคนเรา??

 

 

..............

 

........

 

 

 

...

 

 

/ชิ่ง

 

 

 

 

 

 

(เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโปรเจคบลอดเวน)

 

******

 

 

วันนี้เรามาปรากฏโฉมอีกครั้ง ทั้งๆที่ก็เพิ่งอัพไปเมื่อไม่กี่วันก่อน...

 

เพราะวันนี้ ทางเราภูมิใจนำเสนออออ เอ๋ออ เอ๋ออ เอ๋ออ...... 

(เอ๋อ....orz)

 

แทกของพี่เล้ง โดยพี่เล้ง และเพื่อพี่เล้ง!

(ข้างบนมีคำว่าพี่เล้งตั้งสามอัน ลิ้งค์ไม่ถูก...=A=")

 

แทก ทรุดดดด!!!!

 

 

...orz *ทรุด

 

..ไม่ใช่ล่ะ

 

 

แทกสูท ต่างหาก

 

 

(แต่ทำแทกนี้ หมึกทรุดจริงไม่ติงนังนะ...เหนื่อยนัก ไม่รู้ทำไม...= ="")

 

ว่าแล้วก็ แปะ!

(ขอบอกไว้ก่อนว่าเป็นเส้นดินสอทั้งหมด)

 

เสี่ยวหมิง ลูกเจ้าของบลอค

คราวนี้รวบเปียสูง ส่วนแก้วไวน์ในมือ...ถือประกอบฉากเฉยๆ ดื่มไม่ได้.....

*ทรุดอีกครั้ง

(อภินันทนาการโดยหมึกกล้วยที่เป็นคนบอกให้วาดถือแก้วไวน์)

 

เพราะดื่มไม่ได้ เวลาไปงานเลี้ยงหรืออะไรก็ตาม แล้วมีคนเอาเหล้าหรือไวน์มาให้ อาหมิงก็จะถือแก้วนั้นตลอดจนจบงานเลยทีเดียวเชียว...orz

อนาถนัก....

 

...

....

 

เอนทรี่นี้จบแล้วหรอ?

 

...จบแล้วสินะ??

 

...

 

..ไม่หรอก..."orz

ถ้าวาดแค่นี้เจ้าของบลอคไม่เหนื่อยหรอก ที่เหนื่อยก็เพราะมันไม่ได้มีแค่นี้ ว่าแล้วก็...

 

อะโช๊ะ!

 

ต้าเก้อกับเสี่ยวหมิง สนองนี้ดคนวาด

ไม่รู้ทำไม สองคนนี้เหมือนกำลังยืนถ่ายรูปคู่กันเลย

แล้วพอวาดให้ยืนคู่กันเลยทำให้เห็นชัดขึ้นว่า

เสี่ยวหมิงตัวเล็กและผอมมาก...orz

 

ต้าเก้อเคยทำให้อาหมิงเจ็บปวดสุดๆเกี่ยวกับเรื่องน้ำหนักตัวอยู่ครั้งนึง ตอนที่อาหมิงนั่งทับต้าเก้อ แล้วถามว่าหนักไหม?

ต้าเก้อหัวเราะแล้วบอกว่า "เสี่ยวหมิงหนักกว่าไก่แค่หน่อยเดียวเอง"

 

....

 

..

 

"orz

 

เจ็บปวดสุดๆ... น้ำตาตกในกันไปเลย..TTATT

 

ต่อๆ

 

คนวัยดึก

(/โดนตบตี)

ลุงกับป๊าของอาหมิง ไม่ได้วาดนานเลยหยิบมาวาด เอาใจคนชอบแบบสุกงอม(ฮา)

 

อาป๊า : ไม่ได้ใส่สูทมานาน ตื่นเต้นจัง หะๆๆ

คุณลุง : เหรอ...แต่ฉันใส่แทบทุกวันนะ...orz

 

=3=

 

 

ต่อไป เอาใจเฟอร์รารี่

 

แฝดสุดเลิฟ อาซิน แอนด์ อาซือ

(ช่วยสนใจอาซินหน่อยนะเฟอร์)

ลองเปลี่ยนทรงผมอาซินดู สนุกดี ส่วนอาซือนี่ไม่รู้จะเปลี่ยนไปทำทรงไหน เลยเอาทรงเดิมนั่นแหล่ะ...

.."orz

*ทรุดอีกแล้ว

 

 แล้วมีหรือที่มีแฝดแท้แล้วจะไม่มีแฝดพลัดพราก!

 

เอเซนและอาหมิง

(เริ่มขี้เกียจแปะสีเทาแล้ว...= =" เส้นดินสอเพียวๆนี่แหล่ะ)

วาดเอเซนมาสี่หน ไม่เหมือนกันเลยสักหน....orz 

(ทรุดครั้งที่เท่าไรแล้วเนี่ย??)

แต่วาดแล้วสนุกดี อยากวาดสองคนนี้อีกนะ 

 

 

ส่วนนี่คนบ้าน(เกิด)เดียวกัน

(สำนึกรักบ้านเกิด)

 

อาฟงและอาหมิง

 คิดว่าอาฟงคงอายนะ โตขนาดนี้แล้วอาหมิงยังมาผูกเนกไทให้..

(อาฟงไม่ว่าอะไรนะ? หรือที่จริงควรถามสกาย??)

เอาน่า เหมือนพี่เหมือนน้องก็ควรรักกันไว้...

(ว่าแต่...วาดอาฟงมาสามหน ก็ไม่เหมือนกันเลยสักหน...orz)

 

 

อันนี้เฟอร์ขอมา ฉันจัดให้

 

เทียเวอร์ชั่นผู้ชาย

(แถมโนเอลกับเลียร์ให้ด้วยนะ)

(เธอแย่มาก เรียกให้ฉันวาดเทียผู้ชาย ทั้งๆที่อันที่เธอวาดไว้มันเล็กกระจึ๋ง แถมหันหลังให้อีก หาเรื่องใช่ไหม? ฉันเลยโมเมเองซะเลย=*=)

ไม่รู้ทำไม ทั้งๆที่ตั้งใจวาดเทียร์กับโนเอลมากๆ(เพราะวาดยาก) แต่ที่ชอบสุดกลับเป็นเลียร์(ที่วาดครั้งเดียวผ่านฉลุย)

 

..รักไอซ์จัง =//3//=

(ไม่ใช่ไอซ์ลีนะ แต่ไอซ์ลีก็รัก <<<ตกลงเอาไงแน่?)

 

...

 

..

 

เหนื่อย 

 

เข้าใจหรือยังล่ะว่าทำไมถึงเหนื่อย!

 

ทำตัวเองชัดๆเลยตรู...วาดทำไมวะเนี่ย? เยอะแยะอย่างงี้...TTATT 

 

*ทรุดอีกที

....orz

 

******

 

 

 

โซน Skype

 

 

ได้รับอิทธิพลจากสไกป์ไปเป็นแถบๆ เหตุเนื่องมาจากเมื่อวาน อาหมิงก็เลย...

 

.

.

.

.

 

 

 

เปื่อย...

 

ขอบอกไว้ก่อนนะชาวสไกป์(โดยเฉพาะคนที่อยู่ในเหตุการณ์)ว่ามันไม่ใช่     ไข้ - ใจ  

(ออกเสียงเน้นทุกคำทุกพยางค์)

(/ดักคอซะ)

 

หมดแล้ว หมดของจริง...

 

ว่าแล้วหมึกก็ขอตัวไปก่อนล่ะ เหนื่อยสุดๆ...TTATT

 

..."orz

*ทรุดอีกครั้งก่อนจาก

 

หมึกยักษ์

 

ป.ล.เอนทรี่นี้มีคำว่า "ทรุด" และอีโม "orz" กี่ครั้งเอ่ย??

ป.ล.2 ยังคงรักสวิตรไม่เสื่อมคลาย....

ป.ล.3 เฟอร์รารี่เกรียนโคตรๆ

ป.ล.4 สวิตรหล่อเกิน วาดไม่ได้ เคืองนะเคือง=//3//=

 

 

 

 

 

(เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโปรเจคบลอดเวน)

 

****

 

 

(/ลุกขึ้นมาจากไหดอง)

 

...

 

แต่งเสร็จจนได้....ไม่สิ ที่จริงแต่งเสร็จมาสองสามวันแล้ว แต่ลองอ่านทวนแล้วแก้ดูเพราะกลัวอ่านกันไม่รู้เรื่อง

(อ่านะ ที่จริงถ้าคนแต่งมันจะแต่งไม่รู้เรื่อง แก้ให้ตายก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาหรอก /นอนอืดแบบคนปลงชีวิต)

 

"orz

 

...

 

เอาเป็นว่า ก็ต้องขอโทษด้วยนะฮะ ถ้าเกิดอ่านแล้วงงกัน ตอนนี้หมึกก็งงๆกับชีวิตของตัวเองเหมือนกัน TTATT

(ขณะนี้หมึกยักษ์มีส่วนประกอบเป็น สติ เพียง 0.00001% ......น้อยเสียยิ่งกว่าน้ำผลไม้เจือจางอีก )

 

เป็นตอนที่โคฯกับ [BT] Shadow of the Night ของ เอเซน นะฮะ

 

****

 

[Vague day]

 

 

 

 

 

ปลายนิ้วเรียวไล่ไปตามคีย์สีขาวบริสุทธิ์บนแกรนด์เปียโนสีดำเงา ในห้องนั่งเล่นที่คนในครอบครัวต่างนั่งกันอยู่บนโซฟาอย่างพร้อมหน้า

 

 

…Nocturne in E-flat major Op.9 No.2….

 

 

เสียงดนตรีลอยไปกับอากาศในห้อง ทั้งๆที่เป็นบทเพลงที่มีความเศร้าสร้อยเจือปนอยู่ แต่ในใจของเขากลับรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาด

 

เด็กแฝดเริ่มย้ายที่ จากการนั่งนิ่งๆอยู่ที่โซฟามาเป็นข้างๆเก้าอี้เปียโนที่เขานั่งอยู่

 

อาซินกับอาซือชอบเพลงนี้เป็นพิเศษ ทุกครั้งที่เขาเล่นเพลงนี้ เด็กทั้งคู่จึงมักอยู่ไม่สุข ชอบเดินมายืนอยู่ใกล้ๆเปียโนเรื่อย บางทีก็มานั่งพิงขาเปียโน ยิ้มแก้มปริ แล้วส่งเสียงหัวเราะหรือฮัมเพลงคลอตามเสียงเปียโนเบาๆ

 

ทั้งสัมผัสของนิ้วบนคีย์เปียโน ทั้งเสียงดนตรีที่ดังติดหู ทุกสิ่งดูจะเด่นชัดแม้เขาจะลืมตาตื่นขึ้นมาและพบแต่เพียงความว่างเปล่าก็ตามที

 

 

...เด่นชัด...

 

....จนอยากให้มันเป็นความจริง....

 

 

ทั้งอบอุ่น และชวนให้สุขใจ

 

แต่มันคงจะดีกว่านี้ถ้าไม่ได้เป็นเพียงความฝัน

 

ในความฝัน ที่มักไม่รู้ตัวว่าเป็นความฝัน ความทรงจำดีๆในอดีตหวนกลับมาให้หัวใจพองโต แต่เมื่อต้องตื่นขึ้นมาเจอกับความเป็นจริง ความสุขในอดีตกลับซ้ำเติมความทุกข์ในปัจจุบัน

 

ความสุขในความฝัน ที่ตอกย้ำ ความเศร้าในความจริง

 

 

ยากเกินจะตัดสิน

 

ว่าเป็นฝันดี....

 

หรือว่าฝันร้าย?

 

….

 

…

 

 

 

 

แดดในตอนเช้านั้นไม่แรงนัก แต่ชายหนุ่มก็เลือกที่จะกางร่มเหมือนทุกครั้ง

 

เขาเดินไปตามทาง จนถึงอพาทเมนต์ของเกล แม็คอาแวร์ ทุกครั้งที่ออกจากบ้าน เขามักจะเดินเลี้ยวขวาไปทางลานกว้าง วันนี้เขาหยุดยืนนิ่งอยู่ที่ทางแยก ก่อนจะเดินเลี้ยวไปทางซ้าย

 

ตั้งใจว่าจะเดินไปทางทุ่งดอกไม้หรือไม่ก็อาจจะเดินเลยไปถึงโบสถ์ หากเป็นที่นั่นคงทำให้จิตใจของเขาสงบลง

 

....

 

ขาที่ก้าวเดินอย่างช้าๆหยุดลงกะทันหัน เสียงที่แสนคุ้นเคยดังลอยมากับสายลม

 

 

 

ทั้งๆที่ไม่ใช่ในความฝัน

 

 

 

หูเงี่ยฟังเสียงดนตรี ภาพความฝันเริ่มซ้อนทับกับความเป็นจริง ราวกับตนเองได้เห็นตอนต่อของความฝัน ต่างกันที่คนบรรเลงไม่ใช่เขา...

 

แล้วเป็นใครกัน?

 

ดวงตาเรียวมองไปยังที่ๆคิดว่าน่าจะเป็นต้นเสียง ขาที่ก้าวเดินไปหาช่วยให้เขาได้ยินเสียงเพลงนั้นชัดเจนยิ่งขึ้น

 

 

Brown sucre

 

 

บาร์ที่หลี่เฟยเคยชวนกั๊วะหมิงมาเมื่อตอนวันวาเลนไทน์ แต่ชายหนุ่มตอบเลี่ยงไป เพราะเขาไม่นิยมชมชอบเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์นัก

 

เขาไม่เคยมาที่นี่เลย....

 

เสียงดนตรีที่อ่อนหวานระคนเศร้า และเต็มเปี่ยมไปด้วยความทรงจำ

 

แต่แล้ว...ราวกับต้องการปลุกให้ตื่นจากฝัน เสียงดนตรีที่เคยบรรเลงได้อย่างลื่นไหลกลับเริ่มสะดุด บทเพลงถูกเล่นซ้ำไปมา ไร้ที่ไปต่อ

 

...

 

หากเป็นเวลาอื่น ตัวเขาคงเลือกที่จะเดินผ่านไปโดยไม่สนใจ แต่ในตอนนี้...ในตอนที่เขาต้องการความฝันมาหล่อเลี้ยงหัวใจ

 

อย่างน้อยก็อยากที่จะฟังให้จบ....

 

ทำนองที่เคยคงที่เริ่มถูกชะลอลง พร้อมกันกับที่เขาเร่งฝีเท้าของตนและเดินเข้าไปในร้านที่ประตูถูกเปิดทิ้งเอาไว้เพื่อรับลม

 

ทันทีที่ก้าวเข้าไปในร้าน เขามองเห็นร่างของผู้ที่กำลังบรรเลงเพลงนั่งหันหลังให้กับเขา นิ่งไปครู่เพราะไม่รู้ว่าจะเอ่ยปากออกไปว่าอะไร

 

.....ควรจะขอโทษที่ตนเองมาขัดจังหวะก่อนไหม?....

 

ท่วงทำนองเพลงช้าลงเรื่อยๆจนเกือบจะหยุดลง....

 

"...เอ่อ...ตรงนั้นไปคอร์ดเอฟเซเว่นน่ะครับ..."

 

พูดออกไปโดยไม่ทันรู้ตัว แต่ผู้บรรเลงก็หาได้สะดุดมือลง กลับกันดนตรีที่เคยสับสนไร้ที่ไปเริ่มดำเนินต่อจนจบ ก่อนที่ผู้เล่นหันกลับมามองเขาที่เดินเข้ามาในร้านโดยพลการ

 

เธอเป็นเด็กสาว...ที่มองมาด้วยสายตาตกตะลึง

 

....หรือเธอจะตกใจที่จู่ๆก็มีคนแปลกหน้าเดินเข้ามา?

 

แต่ถ้าเป็นอย่างนั้น...มันก็ดูจะเป็นการตกใจที่ช้าเกินไปหน่อย...

 

ชายหนุ่มพยายามที่จะไม่นึกติดใจกับสายตาที่เธอมองมา เพราะตอนนี้เขาอยากให้ความสำคัญกับเสียงเพลงที่ยังคงดังติดหูเขาอยู่มากกว่า

 

"....ชอบ..เพลงนี้หรือครับ" เขาถามด้วยเสียงที่แม้จะไม่ดังนักแต่ก็ช่วยทำลายความเงียบของบรรยากาศโดยรอบ

 

"เคยเล่น...เมื่อ..นานมาแล้ว" เธอตอบ

 

กั๊วะหมิงหลับตาลง นึกถึงภาพครอบครัวของเขาที่กำลังนั่งฟังเพลงนี้ซึ่งเขาเป็นคนเล่น รอยยิ้มของครอบครัว...

 

"...เป็นเพลงที่ดีนะครับ..."

 

....เป็นเพลงที่เก็บเรื่องราวดีๆในความทรงจำของเขาเอาไว้

 

"คุณ...กั๊วะหมิงใช่ไหมคะ"

 

ชื่อของตัวเองที่ไม่คาดคิดว่าจะปรากฏขึ้นมาในบทสนทนา ชายหนุ่มชะงักนิ่งไปครู่ ความตระหนกก่อตัวขึ้นในใจ ก่อนจะคิดในแง่ดี เธอคงแค่เคยได้ยินชื่อของเขามาจากคนในเมือง

 

...คนในเมืองที่รู้จักชื่อเขา มีไม่มาก แต่ใช่ว่าไม่มี

 

เขาตัดสินใจที่จะตอบรับกลับไปสั้นๆ

 

"เคยดูคอนเสิร์ตของคุณ เมื่อสามปีก่อน"

 

....

 

จนในคำพูด ในหัวนั้นว่างเปล่า

 

เขาคิดผิด

 

สีหน้าที่แสดงอาการตกใจของเธอในตอนแรก ไม่ใช่เพราะมีคนแปลกหน้าที่เธอไม่รู้จักเดินเข้ามาในร้าน

 

...เธอตกใจ....เพราะคนที่เดินเข้ามาเป็นเขา

 

….

 

…สามปีก่อน...

 

ในตอนที่เขาไปเรียนต่อปริญญาเอกที่ปารีส

 

จนตอนนี้เขาก็ยังสงสัยว่าทำไม....

 

ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่เดินเข้ามาในห้องเรียนของเขาและบอกว่าจะให้เขาเล่นเปียโนในคอนเสิร์ตที่มีฝ่ายนั้นเป็นคอนดักเตอร์ แถมยังบอกอีกว่าออกปากขอผู้จัดงานให้เปลี่ยนตัวนักเปียโนเป็นเขาไปเรียบร้อยแล้ว ห้ามไม่ให้เขาปฏิเสธ

 

คอนเสิร์ตครั้งแรกเริ่มที่นั่น หลังจากนั้นตัวเขาก็ยังถูกลากไปแสดงอีกหลายที่ ทั้งๆที่มีเรียน จนปีถัดมาที่ได้ย้อนกลับมาแสดงที่ปารีสอีกครั้ง ซึ่งนั่นก็เป็นช่วงราวๆหนึ่งเดือนก่อนที่เขาจะเรียนจบ

 

ก็พอจำได้ว่ามีคนมาดูเยอะ....

 

...

 

ทำไมกันนะ?

 

ทั้งๆที่อุตส่าห์หนีมาถึงนี่แล้วแท้ๆ....

 

...

 

ทั้งๆที่คิดว่าถ้าเป็นที่นี่คงไม่มีใครรู้จักเขา

...

 

ทั้งๆที่คิดว่าไม่อยากให้ใครรู้จักและจำเขาได้

 

....

 

"....ครับ..." เขาตอบ หลังจากที่ตัวเขาเงียบไปนาน

 

"เป็นคอนเสิร์ตที่ดีมาก ไม่คิดว่าจะได้มาเจอคุณที่นี่" เธอเอ่ยชม แต่เขากลับไม่ดีใจ

 

ได้แต่ตอบขอบคุณไปตามมารยาท

 

....

 

...ไม่อยากให้ใครรู้..

 

..อย่างน้อยก็ตอนนี้...

 

.....

 

"..คุณ...."

 

"เอเซน" 

 

"...คุณเอเซน...." ทวนชื่อซ้ำให้แน่ใจ "ต้องขอโทษด้วยนะครับ แต่เรื่องของผม นอกจากคุณแล้ว..." 

 

ใครคนอื่น....

 

"ไม่น่าจะมีใครรู้นะคะ ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ไม่เคยได้ยินใครพูดถึงคุณเลย" 

 

คำตอบที่ได้รับทำให้โล่งใจขึ้น ไม่อยากให้ใครรู้ ไม่อย่างนั้นที่เขาดั้นด้นมาถึงเมืองที่สงบสุขและห่างไกลเช่นนี้จะมีประโยชน์อะไร

"...ผม..." หยุดนิ่งไปครู่ เรียบเรียงคำพูดในหัว

"...ได้โปรดอย่าบอกเรื่องของผมให้ใครทราบได้ไหมครับ...." เอ่ยปากขอร้องออกไป

....

...ไม่อยากให้ใครรู้..

 

..อย่างน้อยก็ขอเวลาให้เขาอีกหน่อย....

 

....

"ได้สิคะ" 

เธอตอบตกลงแทบจะในทันทีที่เขาพูดจบ และความเงียบก็เริ่มโรยตัวปกคลุมบรรยากาศโดยรอบอีกครั้ง ไม่รู้จะพูดอะไรต่อ ในขณะเดียวกันก็นึกพะวงกลัวเรื่องที่อีกฝ่ายอาจจะพูด สุดท้ายจึงเลือกที่จะกล่าวลา

"....ถ้าอย่างไร...ผมขอตัวก่อนนะครับ" 

"ค่ะ  ขอบคุณมากที่..." เธอพูด แต่ไม่จบ นิ่งเงียบไปไม่พูดต่อ ตัวเขาเองก็ไม่อยากสาวความจึงผงกศีรษะรับ และเดินออกมา

 

หลังจากที่ออกมาจากร้านนั้น ชายหนุ่มเดินไปเรื่อยตามทาง ข้ามสะพาน เกือบจะคงเป้าหมายเดิมเอาไว้ แค่เปลี่ยนไปเพียงเล็กน้อย เมื่อถึงที่หมาย เขาหยุดยืนมองโบสถ์ประจำเมืองเพียงครู่ ก่อนจะผินหน้าไปมองสุสานที่อยู่ข้างๆ

ดวงตาเรียวเหม่อมองป้ายหลุมศพที่เรียงกันอยู่ บางป้ายมีช่อดอกไม้วางประดับ บางป้ายว่างเปล่าไร้คนเยี่ยมเยียน

 

….ไร้คนเยี่ยมเยียน....

 

นึกถึงคำนี้แล้วก็ไพล่นึกไปถึงหลุมศพของผู้เป็นป้าที่ประเทศจีน หลุมศพที่เขาไม่เคยไปเยี่ยมเลยแม้แต่ครั้งเดียว

…

....ทั้งๆที่เป็นเขา ที่ควรไปมากกว่าใคร

….

ขาทั้งสองข้างพาให้เดินเข้าไปในเขตสุสาน ผ่านป้ายหินสลักชื่อผู้ที่หลับใหลอยู่ หยุดยืนอยู่ท่ามกลางความเงียบสงบ สายลมเย็นพัดโชยมา ผิดกับแสงแดดที่แรงกล้าขึ้นเรื่อยๆ

สุดท้าย เขาหยุดยืนอยู่หน้าหลุมศพที่อยู่ในสุด แผ่นป้ายมีรอยแตกร้าวเล็กน้อย และฝุ่นที่ติดอยู่บางๆ เขาย่อตัวลงคุกเข่า มองชื่อที่เขาไม่รู้จักซึ่งสลักอยู่บนป้าย

….

วันนี้...เขาได้พบกับคนที่เคยเห็นการแสดงของเขา

คนที่เอ่ยชมการแสดงของเขา

นั่นควรจะเป็นกำลังใจให้กับเขา

กำลังใจที่จะผลักดันเขาให้เดินไปข้างหน้า

นั่นเป็นเรื่องที่ดี....?

....

วันนี้...เขาได้พบกับคนที่เคยเห็นการแสดงของเขา

คนที่รู้จักเขาในอดีต

แต่เขามาที่นี่เพื่อหนีจากคนเหล่านั้น

หนีจากคนที่อาจจะผลักเขาให้ถอยหลัง

นั่นเป็นเรื่องที่ไม่ดี....?

…..

แต่เธอสัญญาว่าจะไม่บอกใคร...

จะไม่มีใครคนอื่นรู้....

......

ยากเกินจะตัดสิน

 

ว่าเป็นวันที่ดี....

 

หรือว่าไม่ดี?

....

..

เขามองป้ายหินตรงหน้า ในหัวว่างเปล่า เหม่อลอยอยู่อย่างนั้น มือข้างซ้ายยกขึ้น ไม่ได้สูงจนถึงระดับสายตา แต่เป็นใบหน้าของเขาที่ก้มลงมองมือที่ถูกพันไว้ด้วยผ้าพันแผล

 

ไม่เข้าใจ....

 

ว่าทำไมสิ่งที่เขาเสียไปถึงต้องเป็นสิ่งนี้

กับมือที่ไม่รู้ว่าจะหายหรือไม่

.....

แล้วถึงหาย..

เขาต้องใช้เวลากี่ปี?

......

….

ทำไมถึงต้องให้เขาอยู่กับความกังวลใจในอนาคตที่ไม่แน่นอน

เสียสิ่งนี้ไป เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเหมือนตัวเองได้ตายไปแล้ว…

 

……

 

ถึงจะเหมือนว่าตายไปแล้ว แต่ความจริงตัวเขานั้นยังมีชีวิตอยู่

 

…

 

….

 

……

 

….

 

และหากยังมีชีวิตอยู่....ก็ยังต้องก้าวต่อไป อดีตอาจเจ็บปวด อนาคตอาจดูมืดมน แต่ก็ใช่ว่าเขาจะไม่มีวันมองเห็นมัน

 

สักวันเมฆหมอกที่บดบังเส้นทางอาจเลือนหาย...

......

....

 

ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนยังไม่แน่นอน

 

....

 

 

 

 

****

 

ตามชื่อเลย Vague = คลุมเครือ

 

คลุมเครือสิ้นดี! อ่านแล้วไม่ได้รู้แจ้งอะไรขึ้นมาเลยแม้แต่น้อยยยย!!!!

 

...

 

"orz

 

 

ใครทีี่่่อ่านแล้วอาจจะพบว่ามีบางช่วงที่มันดูคล้ายๆตอนของเอเซน แล้วก็มีท่อนที่ก๊อปแปะด้วย (เลวได้โล่ห์=w=) เพราะเป็นตอนที่โคฯกัน ก็เลยอยากให้มีบางช่วงที่มันดูเชื่อมกันก็เลยแต่งเป็นแบบนี้ ก็ไม่รู้เหมือนกันนะฮะว่าทำแบบนี้แล้วมันดีหรือเปล่า..

 

...แต่ก็ทำไปแล้วอ่ะ....

(/ทรุด)

 

เอาเป็นว่า ดีใจมากๆเลยฮะที่อาหมิงได้พบกับเอเซนแล้ว และหวังว่าหลังจากนี้จะให้ได้เจอได้พูดคุยกันอีกนะฮะ =w=

 

 

หมึกยักษ์

 

ป.ล. เอนทรี่ถัดไป (น่าจะ) เป็น tag สูท ของพี่เล้ง...(น่าจะนะ น่าจะ...TT^TT)

ป.ล.2 สวิตรน่ารักมาก =//3//=

 

 

Nocturne in E-flat major, op.9 no.2 - Frederic Francois Chopin

 

 

(เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโปรเจคบลอดเวน)

 

******

 

 

 

อุ๊...ที่จริงเราควรอัพตอนที่โคกับเอเซนก่อนแท้ๆ...

 

แปะแทกก่อนละกันนะ........นะ......(นะใส่ใครฟระ?=*=)

 

เอาน่ะ หยวนๆกันไป นี่ก็แท๊กจากเอเซน

 

****

 

 

TAG

1. ก๊อปปี้คำถามพวกนี้ไปที่โน้ตของคุณ
2. ลบคำตอบของฉันออกไปซะ
3. ใส่คำตอบของคุณเองลงไป
4. หลังจากนั้นจะแท็กเพื่อนกี่คนก็ได้
5. ใช้ตัวพยัญชนะแรกของชื่อคุณในการตอบคำถามต่อไปนี้
6.ต้องตอบเป็นความจริง

(หม , M) 

 

1. ชื่ออะไร/   หมิง
2. คำสี่ตัวอักษร/   หมอก  (ดูเหมาะกับหมิงดีออก ว่าไหม?)
3. ชื่อผู้ชาย/   เหมา (เอามาจากชื่อคนวาดหงสาฯ เพราะหมดมุข นึกชื่ออื่นไม่ออก + ไม่อยากใช้ชื่อซ้ำ)
4. ชื่อผู้หญิง/   เหมย  
5. อาชีพ/   หมอ
6. สี/   Magenta
7. สิ่งที่ใส่ไว้บนร่างกาย/  หมวก
8. อาหาร/   หมั่นโถว
9. ของที่เจอในห้องน้ำ/   หมวกคลุมผมอาบน้ำ (<<< หมิงไม่มีหรอกนะไอ้อันนี้น่ะ….)
10. สถานที่/   เหมือง
11. เหตุผลที่มาสาย/   หมอนัด  (จริงแท้แน่นอน เป็นเหตุผลหลักที่ใช้กล่าวอ้างยามอาหมิงมาสาย....orz)
12. คำที่ตะโกนออกมา/   mais oui….  (โถๆๆ เขาบอกให้ตะโกนนะหนู ..... ที่เมืองจีนเวลาตะโกนเขาห้อยไข่ปลากันหรือเนี่ย?? เกิดมาเพิ่งรู้....)
13. ชื่อหนัง/   Memoirs of a Geisha
14. เครื่องดื่ม/   Margarita  (กระดกเครื่องดื่มมีแอลกอฮอล์ไม่ได้แท้ๆ ดันตอบเป็นชื่อค็อกเทลอีกนะคนเรา = =”)
15. วงดนตรี/   Mozarteum Orchestra of  Salzburg  (วงออเครสตร้านี่ใช้เทนกันได้ไหมวะ?....”orz)
16. สัตว์/   หมึกยักษ์  (เป็นไงล่ะ นี่แหล่ะความรักที่อาหมิงมีให้เจ้าของบลอค =_,=)
17. ชื่อถนน/  Monge
18. รุ่นรถ/   Mercedes benz
19. ชื่อเพลง/   Moonlight serenade
20. คำกริยา/  หมุน

 

****

 

"orz

 

........

 

แทบขาดใจ...กว่าจะหาคำตอบมาใส่ลงทุกข้อได้

 

มันน่าจะง่ายแท้ๆ แต่ทำไมทำนานจังฟระตู??....

 

ตอบสมเป็นหมิงไหมล่ะ จริงจังและจริงใจทุกข้อ! (//โดนเสย)

 

อุ๊ก...

 

ขณะที่กำลังอัพบลอคอยู่นี้ก็มีเสียงเด็กแหกปากร้องไห้ราวกับกำลังจะโดนลากไปชำแหละก็มิปาน (มีเสียง โอ๊ก อูแหวะๆ ด้วย................กูกลัว....เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย?? "orz)

 

จะอะไรก็ไม่รู้ แต่ตอนนี้ปวดหัวดับดิ้น ปวดไปถึงตับเลย...(ยังไงอยู่นะ?) เพราะฉะนั้นหมึกขอตัวไปซัดไทลินอลกดประสาทเล่นก่อนล่ะกัน (เด็กดีไม่ควรเอาอย่างนะจ๊ะ =3=)

 

 

หมึกยักษ์

 

ป.ล. ตอนที่โคฯกับเอเซน รออีกนิดนะที่รัก ฉันขยันไม่เป็น เป็นแต่อู้กับดอง=w= (//โดนจับยัดลงไปในเปียโน)

ป.ล.2 แท๊กสูทของพี่เล้งก็รออีกสักนิดนะเคอะ ร่างไว้แล้ว(แบบโคตรๆ เส้นร่างจริงๆไม่ติงนัง คนอื่นนอกจากคนวาดมาดู คงดูไม่ออกว่าไอ้นี่มันวาดอะไร....= =")

ป.ล.3 เด็กมันยังแหกปากร้องอยู่เลยอ่ะ แถมร้องหนักกว่าเดิมด้วย เราควรลุกไปดูไหม?...."orz

 

 

 

 

 

 

(เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโปรเจคบลอดเวน)

 

****

 

 

 

tag จาก คุณชีล่า

 

ทำใจรับกับคำตอบหน่อยนะฮะ

 

ก็เป็นคำตอบของอาหมิงนี่นา....

 

...

 

....

 

orz

 

****

 

" Ming-ology "

 

(อาหาร-สาดดดดดดดดด)FOODOLOGY

น้ำสลัดที่ชอบ :  ไม่มีครับ

ร้านอาหารแบบนั่งกินในร้านที่ชอบ :  ไม่มีครับ    

อาหารอะไรที่คุณจะกินติดต่อกันได้ถึง 2 สัปดาห์โดยไม่เบื่อซะก่อน : อะไรก็ได้ครับที่ผมทานได้

หน้าพิซซ่าที่ชอบ? : ไม่มีครับ

ชอบทาอะไรบนขนมปังที่กิน : ไม่มีครับ



(เทคโนโลยี-สาดดดดดดดด)TECHNOLOGY

ที่บ้านมีโทรทัศน์กี่เครื่อง : ไม่มีครับ

โทรศัพท์มือถือที่ใช้สี : สีดำครับ



(ชีววิทยา-สาดดดดดดดดด)BIOLOGY

ถนัดขวาหรือซ้าย : ขวาครับ

มีส่วนไหนของร่างกายที่เคยถูกเอาออกไปรึ : ไม่มีครับ

ของหนักชิ้นล่าสุดที่ยก : หนังสือครับ

เคยโดนซัดจนสลบมั้ย : ไม่เคยครับ



(เพ้อเจ้อ-สาดดดดดดดด)BULLCRAPOLOGY

ถ้าเป็นไปได้ จะอยากรู้วันตายของตัวเองมั้ย :  ……….ครับ...........

ถ้าเปลี่ยนชื่อได้ จะเปลี่ยนเป็นอะไร : ไม่เปลี่ยนครับ ไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องเปลี่ยนชื่อที่คุณพ่อคุณแม่ตั้งให้ครับ

จะยอมดื่มซอสพริกหมดขวดมั้ย ถ้าจ้าง 4 หมื่น :  ไม่ครับ



(งี่เง่า-สาดดดดดดดด)DUMBOLOGY

มีรองเท้าแตะกี่คู่ :  ไม่มีครับ

ครั้งล่าสุดที่มีเรื่องกับตำรวจ : ไม่มีครับ

คนที่คุยด้วยล่าสุด : …คุณวาเลนไทน์ครับ

คนที่กอด ล่าสุด : ……...ต้าเก้อ....ครับ......



(ของโปรด-สาดดดดดดดด)FAVORITOLOGY

ฤดูโปรด : ฤดูหนาวครับ

วันหยุดโปรด : ......

วันในสัปดาห์ : ……

เดือนโปรด : ……

 

(ตอนนี้นะ-สาดดดดดด)CURRENTOLOGY

คิดถึงใครอยู่ป่าว : ครอบครัวครับ....

นี่อารมณ์ไหน :  ……

ฟังเพลงอะไรอยู่ : Canon ครับ

ดูอะไรอยู่ : ใบชาในถ้วยครับ

กังวลอะไรอยู่ : คำถามที่กำลังตอบอยู่ครับ




(มั่วๆ ไป-สาดดดดดดด)RANDOMOLOGY

ที่แรกที่ไปมาเมื่อเช้านี้ : ไม่ได้ไปไหนครับ....

หนังเรื่องล่าสุดที่ดู : Phantom of the opera ครับ

ยิ้มบ่อยมั้ย : ......ไม่ครับ


(คำถาม-สาดดดดดดดด)QUESTION-OLOGY

1) รับโทรศัพท์ทุกครั้งรึเปล่า : ไม่ครับ

2) ถ้าตอนตี 4 มีคนส่งเมสเสจมา คิดว่าเป็นใคร : อาเฟยครับ

3) ถ้าเปลี่ยนสีตาได้ อยากได้สีอะไร : ....สีนี้ก็ดีอยู่แล้วนะครับ

4) เคยเลี้ยงปลามั้ย : ไม่เคยครับ

5) เพลงคริสต์มาสที่ชอบ : ก็ทุกเพลงนะครับ ถ้าเป็น...เอ่อ....ไม่มีอะไรครับ

6) วันเกิดอยากได้อะไร : ….ไม่มีครับ

7) วิดพื้นได้มั้ย : ไม่เคยทำครับ

8) ยกตัวได้มั้ย : ไม่เคยทำครับ

9) กังวลหรือตื่นเต้นกับอนาคต : (//มองไปทางอื่น)….ผม....ยังมีอนาคตให้กังวลหรือตื่นเต้นกับมันอีกหรือครับ?

10) มีข้อความที่เก็บไว้รึเปล่า : ….ครับ?

11) เคยประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์รึเปล่า : …...

12) มีสำเนียงในการพูดมั้ย : อันนั้นแล้วแต่คู่สนทนาครับ

13) เพลงล่าสุดที่ฟังแล้วร้องให้ : ...Canon ครับ

14) มีแผนอะไรคืนนี้มั้ย : อ่านหนังสือที่อ่านค้างอยู่ให้จบครับ

15) เคยรู้สึกเหมือนว่าชีวิตมันย่ำแย่สุดๆ มั้ย :  ....ครับ

16) บอกมา 3 อย่างที่เพิ่งซื้อในสัปดาห์ที่ผ่านมา : เค้กของคุณวาเลนไทน์  กับข้าวมื้อเย็น และหนังสือครับ
 
17) เคยมีคนมาให้ดอกกุหลาบรึเปล่า : ครับ

18) ตอนนี้กังวลอะไร : เรื่อง....(//ก้มลงมองมือ)...ของตัวเองน่ะครับ....

19) ตอนนี้เกลียดอะไร : ……ไม่มีครับ......

20) เคยเจอใครที่ทำให้ชีวิตเปลี่ยนเลยมั้ย : ...ที่ทำให้ชีวิตของผมเปลี่ยนมันไม่ใช่ ‘ใคร’ หรอกครับ....

21) เริ่มต้นปีใหม่ยังไง : ส่งของขวัญให้ครอบครัวครับ

22) เพลงไหนบ่งบอกความเป็นคุณได้ดี : …ผมคิดว่าไม่มีครับ

23) บอกมาซัก 3 คนที่น่าจะเล่นอันนี้ต่อ : ……ไม่ทราบสิครับ....

24) เมื่อคืนตอนเที่ยงคืนทำอะไรอยู่ : นอนครับ

25) สิ่งแรกที่คิดเมื่อตื่นนอน : รู้สึกไม่ค่อยสบายเท่าไรครับ....

 

 

 

 ****

 

orz

 

เอ่อ...ถ้ามีคำตอบข้อไหนที่อาหมิงเขาตอบแบบสั้นๆ ห้วนๆ หรือวางไข่ปลาไว้แล้วจากไป ทุกท่านสามารถทิ้งคำถามไว้ที่เมนท์ได้นะฮะ แล้วหมึกจะมาอีดิทตอบเพิ่มให้

 

(ตอนทำเครียดมาก ตอบอีแบบ "ไม่มีครับ" กับ "...." ประมาณครึ่งนึงเลยอ่ะ= =")

 

ว่าแล้วก็ต่อด้วย Pallete

(ที่ทำไว้นานพอควรแล้ว แต่ลืมเอามาอัพ...)

 

 

 

ถึงจะบอกว่าไม่ต้องทำเงามา แต่ถ้าไม่ทำ Pallete ของอาหมิงก็จะไม่มีอะไรเลย!!!

(แปะโป้งสีดำอย่างเดียว....= =")

 

 

เสื้อจ๊ะ ใครๆคงคิดว่าอาหมิงมีแต่เสื้อสีขาว ผิดคาดล่ะซี่! อาหมิงมีเสื้อสีดำด้วย!!!!

 

 

...."orz

 

เสื้อสีดำอาหมิงจะใส่ในช่วงวันที่ 9 - 15 พฤศจินะฮะ ประมาณอาทิตย์นึง  ส่วนสองสีข้างล่าง(ที่เทาๆนั่นน่ะ) เป็นเสื้อกันหนาวที่อาหมิงใช้คลุมบ่าเวลาอยู่ในบ้านนะฮะ(เสื้อหนาวมีไว้ใส่ อาหมิงดันใช้เอามาคลุมบ่า ทำไมไม่ไปซื้อผ้าคลุมบ่ามาแืทนนะ??)

 

นึกอะไรไม่ออกแล้ว ต้องไปทำการบ้านแล้วด้วย(//ทรุด ...."orz) เพราะงั้นวันนี้หมึกก็ขออัพเท่านี้แล้วกันนะฮะ TvT

 

หมึกยักษ์